وطنم

قدناخميده ي روزگاري/ايستاده اي/بي هراس اسكندر وچنگيز/سيمرغ قاف غيرتي/رسته از هر چه دام/در شكوه نامت /توفان گم مي شود/هابيل در حسرت مهرباني توست/تو مادر كهنسال زميني/با شناسنامه اي كه نشان ازآرش وكوروش دارد/

سيدي زاده- كمتررويداد فرهنگي است كه در استان خراسان شمالي اتفاق بيفتد و در افتتاح و اختتام آن سهراب محمدي معروف به «سهراب بخشي»هنرنمايي نكند. وقتي دوتار ميراث اجدادي اش در ميان دستان هنرمندش قرارمي گيرد آن چه در سالن طنين افكن مي شود لطافت صداي دوتار او با آواز خوشش مي باشد.

در آشخانه پاي صحبتش نشستيم وگفت كه ٧٠سال سن دارد و ٥ نسل او چون خودش نوازنده دوتار و خواننده بوده اند.

از چه سني نوازندگي دوتار را آغاز كرديد؟

از١٤سالگي نوازندگي دوتار را نزد مرحوم پدرم آموختم و تا امروز راوي حماسه ها، غم ها و شادي هاي اقوام كرمانج بوده ام.

اولين بار در كدام مجلس دوتارنوازي داشتيد؟

در٢٠سالگي و در مجلس عروسي دوتارنوازي كردم و اين گونه محافل فرصتي بود تا افسانه ها، حكايت ها و تاريخ ايل كرمانج را بيان كنم.

در هجوم تشنگي،در سوز خورشيد تموز

پاي در زنجير خاك تفته مي نالد گون:

"روزهارا مي كنم پيمانه با آمدشدن"

غوك نيزاران لاي لوش گويددر جواب:

چندوچنداين تشنگي؟خودرارهاكن همچوما

پيش نه گامي وجامي نوش وكوته كن سخن

بوته ي خشك گون در پاسخش گويد:"خمش!

پاي درزنجير،خوش تر!تاكه دست اندر لجن"

دكتر شفيعي كدكني

                                      چه جمعه ها كه يك به يك غروب شد نيامدي

چه بغض ها كه در گلو رسوب شد نيامدي

خليل آتشين سخن،تبر به دوش بت شكن

خداي ما دوباره سنگ وچوب شد نيامدي

براي ما كه خسته ايم ودلشكسته ايم نه!

ولي براي عده اي چه خوب شد نيامدي

"شعر از يكي از شعراي معاصر"

ميلاد اميد ناميرا ي دل مردمان دردمند وچشم به راه برهمه ي صالحان منتظر مصلح مبارك باد.

                       متولد سال 1280شمسی روستای هنامه روستایی کوچک در فاصله ی19کیلومتری شیروان است که در سینه کش بلندی ها رو به دومین قله بلند خراسان قرار دارد جایی که پرتو آفتاب بر تاکستانهای آن و نوای دوتار در دره های آن حضور دارد.

شمال خراسان همچون ساير نواحي ايران ،بار فرهنگ شفاهي پيشينيان را بر دوش دارد.مردم سروده هاي روح آشوب با شوق شيرين اميد همراه شده وهنرمندان شمال خراسان را ميراث دار اين فرهنگ نموده است.هنرمندان خراسان از "مانه وسملقان" گرفته تا "كلات نادر"واين سوتر تا"سبزوار" و "اسفراين" با ساز وسوزي همگون ديريست خوانده اند،نواخته اند وهر چند بي مهري ها چندي آسمان دل شان را ابري كرده است،اما دوباره در آفتاب قد كشيده اند،سربلند سر در مه كوهستان فرو برده اندوبا تك تار دوتاري، ياباسحر انگيزي كمانچه اي ،يا با اندوه بي پايان يك ني ويا با دل انگيزي قوشمه اي زندگي را دوباره سروده اندوپس از چندي روي در نقاب خاك كشيده اند،بي آن كه كسي بداندكيستند؟از كجايند؟چه گفتند؟چه نواختند؟

لنگري -روشن گل افروز (روشن بخشي) متولد ١٣٣٧ از گليان شيروان كه به زودي براي چهارمين بار در خانه فرهنگ جهان در پاريس به اجراي موسيقي مقامي خراسان شمالي خواهد پرداخت در مصاحبه اي به سؤالات ما پاسخ داد.

" شما ازحافظان ميراث معنوي خراسان شمالي هستيد و گويا دوتارتان نيز عتيقه است؟

دوتاري كه در دست دارم ١٢٠ سال عمر دارد كه نسل به نسل حفظ شده و امروز در دست من است از پدرم «همراه بخشي» و پدر بزرگم «علي اكبر بخشي» و اجدادش به ارث رسيده است.

کد خبر : 87051611235405     سرويس : شبستان خراسان شمالي     زمان : 11:23   چهارشنبه 16 مرداد  1387                                                 استان ها: رییس شورای اسلامی شیروان گفت: روز خبرنگار روز حرمت نهادن به قلم و آزادی و تجلیل از خبرنگار تجلیل از اندیشه و آگاهی است.

اسماعیل حسین پور در گفتگو با خبرنگار شبستان در شیروان با گرامیداشت 17 مرداد روز خبرنگار، حرفه خبرنگاری را از حساس ترین، عمیق ترین و پر مخاطره ترین حرفه ها دانست.

رییس شورای اسلامی شیروان با اشاره به پیشینه ي بلند خبرنگاری در ایران، دوران مشروطه را دوران بیداری جامعه دانست و گفت: به همت خبرنگاران دوران مشروطه، ادبیات از درون کتاب هاي بسته خارج شد و با چاپ در نشریات به میان جامعه رفت.

حسین پور خبرنگاران را جان برسر قلم نهادگان خواند و تعطیلی 11 باره روزنامه فرخی یزدی در طول 7 سال را نشانه ي عظمت کار خبرنگاران بیدار گر دانست.

 رییس شورای شهر شیروان ضمن تأکید بر ضرورت جایگاه خبرنگاران و اطلاع رسانی مطلوب گفت: در عصر حاضر اطلاع رسانی حرف اول را می زند.

وی در پايان ابراز امیدواری کرد، دغدغه های خبرنگاران توسط مسئولان و دست اندرکاران عرصه فرهنگ و هنر به حداقل برسد.

سرويس: خراسان شمالي
1387/05/16
08-06-2008
15:43:45
8705-00334: کد خبر

 خبرگزاري دانشجويان ايران - بجنورد

سرويس: شهرستان‌ها رييس شوراي شهر شيروان گفت: بخش عمده بودجه هاي استاني خراسان شمالي در مرکز استان متمرکز مي شود.

 اسماعيل حسين پور در گفت‌وگو با خبرنگار ايسنا اظهار داشت: شيروان به عنوان دومين شهر بزرگ خراسان شمالي بعد از بجنورد با مشكل كمبود منابع مالي مواجه است.

وي افزود: اين کمبودها مشکلات زيادي را براي اين شهرستان بوجود آورده است که رفع اين محروميتها توجه مسوولان را مي‌طلبد. او در ادامه با برشمردن مشکلات اين شهرستان گفت: شيروان با داشتن 160 هزار نفر جمعيت تنها يك بيمارستان 75 تختخوابي دارد که جوابگوي نياز نيست.

حسين پور گفت: وضعيت آب شرب در اين شهرستان بسيار نابسامان است و نبود تصفيه خانه آب آشاميدني از مشكلات اساسي مردم شيروان به شمار مي رود.

 وي همچنين با اشاره به اينكه احداث كارخانه كمپوست در شهرستان در کاهش مشكلات زيست محيطي موثر است گفت: متاسفانه مكان يابي براي دفع زباله بين شهرستان هاي بجنورد، شيروان، اسفراين و مانه و سملقان مشترك است كه اين خود مشكلي اساسي در اين زمينه است. وي با تاكيد بر وجود قابليتهاي لازم براي احداث كارخانه كمپوست افزود: با احداث اين كارخانه علاوه بر حل مشكلات زيست محيطي و بهداشتي بخشي از نيروهاي بيكار شهر نيز مشغول به كار مي شوند.

حسين پور همچنين بيان کرد: در خراسان شمالي تنها يك كشتارگاه صنعتي در دست ساخت وجود دارد که اين کمبود از مشکلات عمده استان است. وي ادامه داد: اکنون يک کشتارگاه نيمه صنعتي در شهرستان شيروان فعال است که با تخصيص اعتبار قابليت تبديل شدن به کشتارگاه صنعتي را دارد که در حل مشکل استان در اين زمينه نيز تاثيرگذار خواهد بود. وي تاکيد کرد: مشكل اساسي شهرستان شيروان نبود منابع مالي و نبود سرمايه گذار در شهرستان است.

مادر عزيز است و زبان مادري پاره اي از بودن مادر است. يكي از متفكران غربي چه زيبا گفته است: «پشت كردن به زبان مادري كمتر از پشت كردن به مادر نيست». زبان مادري همزاد بشر است. در اين زبان زلالي صداي مادر، مهر مادري، آرزوها و روياها، عشق ها و تلخ كامي هاي روزگار در هم گره خورده است. زبان مادري يادگار لالايي و گهواره جنباني و قصه گويي هاي بلند نيمه شب مادر است. يادآور كودكي، يادآور روزهاي رفته، روزهاي فراموش ناشدني لبخند پر مهر مادر. غربت زبان مادري در ايران رنجي روح آزار است. زبان مادري بخشي از هويت ماست، انكار زبان مادري پنهان نمودن بخشي از هستي انسان است و اين كتمان خويش و هويت خود باعث بروز نوعي بحران هويت، تضاد و تعارض دروني در وجود فرد خواهد شد. گريز از زبان مادري همچون نشستن بر قايق سرگردان در دريايي توفاني است كه بي هيچ هدفي از ساحل فاصله گرفته است.

عليرضاسپاهي لائين

يكي از آن روزها...

گزارش كوتاهي از يك روز فرهنگي

اول بسم الله بگويم كه اين پست ربطي به نطق هاي پيش ازدستور ومجلس واين حرفهاندارد.البته واضح است كه اهل مجلس زياد حرف نمي زنند.اگرهم بزنند كيست كه گوش كند.من هم قرار نيست براي هر حرفي بروم پشت ميكروفون.تازه اگر هم بخواهم بروم نمي گذارند! مملكت كشكي كه نيست.الغرض.....

آنچه سر گفتن ونوشتنش را دارم گزارش كوتاهي است ازحضور دريك مراسم عروسي كه برغم دوري راه وگردوخاك فراوان وتيغ بيدريغ آفتاب واحيانامشكلات ديگر پس از مدتها كه خبري نبود وبهانه براي ديداردوباره دوستان وحظ بردن از هجوم شاد انواع رنگ هاي ملي در يك عروسي كردي فراهم نمي شد خوشبختانه باتصميم قاطعانه "فردين حسنعلي پور"خط بطلاني برمحاسبات آنان كه گمان نمي كردند ايشان هرگزداماد شود كشيده شد!وبا شروع مراسم اين ازدواج ماهم فرصت دوباره اي براي ديدن يك عروسي خوب وكامل كردي پيداكرديم.بالطبع گزارش مشروح اين اتفاق مجال ديگرومقال بيشتري مي طلبد.من در اين فرصت كوتاه تنها به ذكرچندنكته كه فكر مي كنم ضروري ترو گفتني تراند بسنده مي كنم

در پهنه ي اين پاك ديار،خوباني با تمام بودنشان برفرازي فرهنگ ايران زمين را فرياد كرده اند.قدخميدگان راه فرهنگ وهنر حكايتشان چيز ديگري است.نيك باوران سپيد دلي كه  ساز وسوز را با شگفتي در هم تنيده اي از پس ساليان دور به يادگار باقي گذاشته اند.

استاد "ولي رحيمي"كمانچه نواز چيره دست مانه وسملقاني از انبوه هنرمندان غريب ومظلوم اين دبار است كه بلند همتي وعزت نفسش ستودني است.

ولي رحيمي متولد سال1311در روستاي آزادزادگان در 5كيلومتري مانه وسملقان است.از8سالگي سازرا در دست گرفته است نخستين استادش مرحوم پدرش بوده است. اودر فرانسه،سليمانيه عراق وبسياري از جشنواره هاي ايران عزيز خوش درخشيده است.

 سرزمين ايزد،شهرستان بجستان

 منبع:

www.yaari.ir

برخي ترانه ها داراي سرمنشأ حقيقي است . «الله مزار» ، «خجي لوره» ، «په ري جان» ، «سكينه» و … همه داراي منشاء تاريخي است كه بر لب ترانه سرايان نقش بسته است .

يكي از ترانه هاي حزن انگيز در بين اين مردم ترانه سوزناك « لي ياري » ( اي يار ) است كه به عنوان نمونه اي از دهها ترانه ي كردهاي خراسان آورده مي شود.

« بهمن » جوان عاشق پيشه ، كرد ، چوپان يكي از گله هاي گوسفندان بوده است . آن روز عصر ، براي بردن آذوقه ي چند روزه ي خود و رفيقش به بينه ها آمد . او هر چه در ميان چادرها ، چشم به اين سو و آن سو سر گردانيد نشاني از نامزدش گلنار نيافت . آزرده شد ؛ زيرا او فرسنگ ها آمده بود تا شايد بتواند گلنارش را حتي از دور ديدار كند . حجب و حياي ذاتي و آداب و رسوم ايلي نيز اجازه نمي داد كه از كسي سراغ او را بگيرد .

ججوخان ، فرزند الله وردي بيگ ، فرزند ججو بود ، ججو در نوجواني پدرش را از دست داد و حكومت درگز مقام پدرش را به او تفويض نمود و به حكومت ميانكوه ( در منطقه درگز ) منصوب شد ، زيرا اهالي آن جا كرد بودند و شورش مي كردند . در آن زمان روسيه و انگليس كاملاً بر تصميم گيري ها ي ايران اثر گذار بودند .

ججوخان پس از مدتي قصد داشت وارد قوچان شود و نيروهاي ملي را عليه روسها بسيج نمايد ، پس از بمباران حرم ، روسهاي تزاري كه ججوخان را مخالف اهداف و اميال تجاوز كارانه خويش مي ديدند ، در صدد دستگيري ججو بر آمدند ، ججو در اسفند 1290 خورشيدي دستگير شد ولي پس از مدتي از زندان روس ها گريخت .

ججو مبارزه عليه روسها را ادامه داد ، به پاسگاه ها و پايگاه هاي آنها در نواحي مرزي شبيخون مي زد و افسران و سربازان روس را مي كشت و اسلحه و مهمات آنها را بين سواران خود تقسيم مي نمود ، روسها از دولت احمد شاه خواستند كه ججو را دستگير كند ولي دولت گفته بود اين كار از عهده ما ساخته نيست

گفتگواز:محمد رمضاني

 پايان نامه اي ديگر وآغازي مبارك

پژوهشگر:استادكليم الله توحدي

نگاهي به موسيقي كردي خراسان بر اوتار اين ارغنون بلند! * موسيقي هاي محلي ايران كه درموسيقي ملي ما مي باشند، سرشار از شادي و تحرك و شور و نشاط اند ، كه دراين ميان موسيقي كردي شمال خراسان يا بهتر بگوييم موسيقي كرمانجي ، از غنا و اهميت بيشتري برخوردار است. موسيقي كه واژه يي يوناني است، درميان عامه مردم ما كه بيشتر چادرنشينان وروستاييان بودند، تا سالهاي اخير ناشناخته بود. آنها به جاي اين واژه عنوان (ساز و آواز) را به كار مي بردند و از واژه هاي (هنگ يا آهنگ و دستان ) به جاي مقام استفاده مي كردند. اصولاً عنوان موسيقي مقامي كه حرفه يي مركزنشين دراين سالها برموسيقي بومي ما اطلاق مي كنند، براي ما عنوان غريبي است. موسيقي درنزد كردها كه بيشتر با طبيعت مأنوس هستند و از اصالت و فرهنگ گسترده وتحرك آميزتري بويژه در رابطه با كوچ ، برخوردار بوده اند. اهميت ويژه يي دارد كه اگر بگوييم يك نفر كرد نمي تواند بدون موسيقي به زندگي خويش ادامه دهد، سخني به گزاف نگفته ايم، كه زندگي رزمي و بزمي و ماجراجويانه آنان ، بويژه در وظيفه خطير مرزباني از ايران زمين ، اين موقعيت را به آنان داده است كه درمرحله اول: چنين بهتر آيد كه امروز رزم بسازيم و فردا گزينيم بزم (۱)

 غزلي از: استاد حسن روشان

                                               به: محمود دولت‌آبادي و گل‌محمد كلميشي
دردهاي نگفتة خود را، در گلوي دوتار، مي‌ريزد
زير يك طيف سرد كافوري، مي‌زند، زار‌زار مي‌ريزد
مرد نقال، رو به سمتي تلخ، پرده‌هاي دوتار را، هي كرد
نبض‌ِ سيال‌ِ هق‌هق تلخي، روي رگ‌هاي تار، مي‌ريزد
درد بلقيس ... درد كلميشي ... درد گل زخم‌هاي گل ممد ...
مثل يك بغض رو به ويراني، باز بي‌اختيار، مي‌ريزد

باد در دره‌هاي پاييزي، گله‌هاي كلاغ را پاشيد
روي آرامش كبود غروب، طرحي از قارقار مي‌ريزد
حسرت يك تنفس سربي در گلوي تفنگ، جاري شد
يحتمل روي شانه‌هاي زمين، لحظه‌اي ناگوار، مي‌ريزد
قليان‌هاي نقره‌اي ديگر، همگي هاج و واج مي‌مانند
آخر شاهنامه شد؛ از اسب ساية يك سوار مي‌ريزد

آخرين جرعه‌هاي تنباكو، مرد نقال، قهوه‌خانة سوت
روي تصويرهاي آويزان، لايه‌اي از غبار مي‌ريزد

هفت روز از اولين ماه تابستان 1366 مي‌گذرد. لحظاتي قبل از آن‌كه عقربه‌هاي ساعت 30/4 دقيقه بعدازظهر را نشان دهد، نقطه‌هاي سياهي در آسمان سردشت ظاهر مي‌شود.

بارها گفته شده است كه آثار بومي وتوجه به فرهنگها ي اقوام ايراني مي تواند افتخار آفرين باشد.

در جشنواره ي توليدات صداوسيما در شيرازنمايش "سردار فيروزه"به قلم نويسنده ي توانمند اين خطه آقاي "مجيد حمزانلوئي" در بخش توليدات راديويي توانست رتبه ي برتررا در بخش نويسندگي وكارگرداني به خود اختصاص دهد.

اين نمايش 6قسمتي كه از صداي خراسان شمالي پخش مي شد به مبارزات سردار پر آوازه ي اين ديار "سردار عوض خان"در مقابل روسها پس از قرداد ننگين آخال در دوره ي ناصر الدين شاه وواگذاري شهر زيباي فيروزه به روسها،اختصاص داردونويسنده با قلمي شيوا به شرح ماجرا پرداخته است.

اين افتخار آفريني فرزندان شايسته ي خراسان شمالي برجناب آقاي "مجيد حمزانلوئي"، مديران ،كاركنان، هنرمندان ونويسندگان صداوسيماي خراسان شمالي به خصوص مردم آزاده اي كه از پس سالها هنوزبا اندوهي بي پايان مي خوانند:"نامرادو پرارمان سردار عوض خان" مبارك باد.